Demonstratie in Yalimo: KNPB eist aandacht voor humanitaire crisis en militaire aanwezigheid in Papoea

Oproep tot internationale en nationale interventie De actie in Yalimo maakte deel uit van een landelijke demonstratiegolf die in dertzeen verschillende regio's werd georganiseerd. Honderden deelnemers, waaronder studenten, kerkvertegenwoordigers, vrouwenrechtenactivisten en lokale burgers, marcheerden vanaf vier verschillende verzamelpunten naar het kantoor van de regent van Yalimo. Volgens landelijk KNPB-woordvoerder Ogram Wanimbo verliep de mars zonder incidenten onder toezicht van een interne ordebewakingsdienst. De demonstranten vroegen dringende aandacht voor het sluiten van scholen en medische voorzieningen, het toegenomen aantal ontheemden en aanhoudend geweld in het binnenland. Kritiek op de New York Agreement van 1962 Tijdens de bijeenkomst benadrukte Theo Loho, voorzitter van de KNPB-afdeling Yalimo, dat de inheemse bevolking van Papoea nooit betrokken is geweest bij de totstandkoming van de New York Agreement op 15 augustus 1962. Volgens de organisatie heeft het besluit van destijds geleid tot een langdurige militarisering van het gebied. De KNPB dient formeel zeven eisen in bij de lokale adviesraad (DPRK) en de Volksraad van Papoea (MRP). Deze eisen omvatten onder meer een verzoek aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties om Resolutie 1752 en Resolutie 2504 te herzien, evenals de opening van het gebied voor internationale humanitaire organisaties zoals het Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC). Weerstand tegen militaire posten en beleidsprojecten Naast de internationale politieke eisen richtten de demonstranten zich ook op het lokale overheidsbeleid. De KNPB sprak haar duidelijke afkeuring uit over de bouw van nieuwe militaire posten rond de hoofdstad van Yalimo, de geplande vorming van het nieuwe regentschap Benawa, en grootschalige infrastructuur- en transmigratieprojecten. Woordvoerder Yohanes Aliknoe verklaarde dat de lokale overheid prioriteit moet geven aan het welzijn van de inheemse Yali-bevolking, het verbeteren van de onderwijsinfrastructuur en de ontwikkeling van menselijk kapitaal, in plaats van aan beveiligingsmaatregelen.